I Ogólnopolski Przegląd Piosenki Agnieszki Osieckiej

 

Dnia 22 listopada w ramach projektu z ekonomii odbyła się wycieczka do Olsztyna. O ósmej rano wyjechaliśmy spod ratusza w Kętrzynie, na miejscu mieliśmy godzinę czasu wolnego; o 10:30 spotkaliśmy się w kinie "Awangarda", by obejrzeć poruszający polski film pt.: "Zimna wojna". Po filmie wybraliśmy się do pobliskiego muzeum techniki, aby zobaczyć zapomniane urządzenia i przybliżyć sobie obraz dawnego Olsztyna. Następnie wybraliśmy się do escape roomów, gdzie podzieleni na grupy musieliśmy wykazać się kreatywnością oraz umiejętnością logicznego myślenia, by wydostać się z jednego z sześciu pełnych zagadek pokoi. Choć nie wszystkim grupom się to udało, z pewnością wszyscy świetnie się bawili. Na koniec autokar zabrał nas do Galerii Warmińskiej, gdzie mogliśmy zrobić zakupy, zjeść coś i porozmawiać w luźnej atmosferze. Około godziny 19 byliśmy z powrotem w Kętrzynie i w radosnych nastrojach rozeszliśmy się do domów. Wycieczka z pewnością pozostawiła po sobie miłe wspomnienia.

~ Uczniowie klasy 1a 

Skończył się listopad, w tym roku  miesiąc szczególny dla wszystkich Polaków. Każdy uczeń naszej szkoły, świadomy znaczenia wolności i niepodległości, mógł świętować setną rocznicę istnienia wolnej Polski na wiele sposobów.

Podjęliśmy szereg przedsięwzięć związanych z setną  rocznicą odzyskania niepodległości. Rozpoczęliśmy od udekorowania okien szkoły, by wszystkie piętra  kolorystycznie tworzyły razem flagę naszego kraju (pomysł i inicjatywa Samorządu Uczniowskiego). Korytarze szkolne przystrojono na biało – czerwono, a w każdej pracowni uczniowie przygotowali gazetki ścienne przedstawiające wydarzenia historyczne oraz  postaci zasłużone w walce o odzyskanie niepodległości. Panowie Sylwester Gacioch i Robert Puczel zorganizowali  rajd rowerowy na odległość 100 kilometrów. Podczas nocy edukacyjnej uczniowie klasy 2aL ustanawiali rekord rozwiązując 100 zadań matematycznych, inni zaś uczestniczyli w konkursie wiedzy o odzyskaniu niepodległości.

Szkoła włączyła się w akcję MEN „Rekord dla Niepodległej” - 9 listopada o godzinie 11:11 wszyscy uczniowie w auli szkolnej uroczyście odśpiewali cztery zwrotki „Mazurka Dąbrowskiego”. Tego dnia odbył się kiermasz wypieków przygotowany przez klasę 2aeL. Słodkości zostały ozdobione narodowymi barwami oraz miniaturowymi flagami.

Rozśpiewani uczniowie pod kierunkiem pana Tomasza Kolendy oraz pani Beaty Korzeniewskiej – Siwek przygotowali koncert pieśni patriotycznych i przedstawili go pensjonariuszom Domu Pomocy Społecznej w Kętrzynie.

13 listopada w auli szkolnej odbył się uroczysty apel. Tego dnia wszyscy uczniowie przyszli do szkoły odświętnie ubrani, by wyrazić swój szacunek i włączyć się w obchody rocznicowe.

Wielkim sukcesem okazało się przedstawienie „Młodzież ’44 - pamiętam!” przygotowane przez członków grupy teatralnej RAMPA pod kierunkiem pana Jarosława Olejnika. Wszystkie bilety  na długo przed premierą zostały wyprzedane, a aktorzy otrzymali wiele pochlebnych opinii. 

Podsumowującą inicjatywą było stworzenie tablicy „Życzenia dla Niepodległej”. Każda osoba przekraczająca próg szkoły, gość, interesant, każdy uczeń i pracownik szkoły mógł wyrazić swoje życzenia dla Polski. Były wśród nich miłość, tolerancja, wolność, uśmiech, życzliwość, ale też obejmowały one sprawy natury politycznej, gospodarczej, społecznej, historycznej.

Sto lat Polsko!

zdspsz

Mają mądrość pomagania. Pokazują, co dziś znaczą pojęcia: zaangażowanie społeczne, patriotyzm i bohaterstwo. Uhonorujmy ludzi wyjątkowych, bezinteresownie pracujących dla dobra wspólnoty. Kandydatów do Nagrody im. Jana Rodowicza „Anody” można zgłaszać do 16 grudnia. Nagrodę, która przyznawana jest od siedmiu lat, ustanowiło Muzeum Powstania Warszawskiego.

Nominowani i laureaci Nagrody im. Jana Rodowicza „Anody” pochodzą z różnych zakątków Polski, różnią się doświadczeniami, ale mają wspólną cechę – pomagają i uczą pomagać. Są społecznikami i altruistami, odważyli się na sprzeciw wobec wykluczania jednych ludzi przez innych. Na wiele sposobów korzystają z wartości, jaką jest wolność. Już po raz ósmy Muzeum Powstania Warszawskiego pragnie wyróżnić i uhonorować osoby zaangażowane w prace społeczne, życie lokalnych społeczności, a także te, które dokonały bohaterskiego czynu.  W poprzednich edycjach jury nagrodziło m.in. nastolatka, który wskoczył do rzeki i uratował dwoje tonących dzieci czy studenta z Opola, który stanął w obronie studentów z Ukrainy i obronił ich przed atakiem pijanego mężczyzny.

Link do spotu: https://youtu.be/60ECGB4qNc0

Honorowe wyróżnienie przyznawane jest w trzech kategoriach:

  1. za całokształt dokonań oraz godną naśladowania postawę życiową;
  2. za wyróżniającą się akcję lub inicjatywę społeczną zakończoną sukcesem;
  3. za wyjątkowy czyn (np. podjęcie błyskawicznej decyzji ratowania zagrożonego życia ludzkiego).

Poszukiwany: współczesny bohater

Wyróżnienie przeznaczone jest dla osób, które swoją działalnością wspomagają innych, aktywizujących lokalne społeczności, wspierających rozwój kultury czy edukację patriotyczną. Bo właśnie oni, choć czasem wcale nie są tego świadomi, przyjmują w życiu tę samą postawę, którą prezentował Jan Rodowicz „Anoda” – żyj najpełniej, jak można, dla ojczyzny, dla innych, ale także dla siebie.

Zgłoszenia można wysyłać do 16 grudnia 2018 roku.

Formularz zgłoszeniowy jest dostępny na stronie www.1944.pl, zgłoszenie można wysłać online lub pocztą tradycyjną na adres: Muzeum Powstania Warszawskiego, ul. Grzybowska 79, 00-844 Warszawa. Ogłoszenie wyników odbędzie się w Muzeum Powstania Warszawskiego w marcu 2019 roku, w 96. rocznicę urodzin Jana Rodowicza „Anody”.

Zgłoś swojego kandydata: www.anoda.org 

My dorośli, najczęściej na dzisiejszą młodzież narzekamy. Zarzucamy jej bezideowość, konsumpcyjny styl życia, uleganie modom, roszczeniowe postawy. Pewnie trochę mamy rację, ale piątkowy wieczór w auli byłego Gimnazjum nr 2 w Kętrzynie dobitnie pokazał, jak bardzo możemy się w swych sądach mylić. Dzisiejsza młodzież, jeśli tylko trafi w swoim życiu na wierzących w nich dorosłych, potrafi pokazać, jak jest wspaniała. Potrafi udowodnić, że stać ją na ciężką pracę, ogromne zaangażowanie, poświęcenie swojego wolnego czasu, profesjonalne podejście do przyjętego zadania. Po prostu może być wielka.

Ktoś mógłby zapytać, skąd takie przekonanie? Myślę, że wszyscy ci, którzy byli na premierze spektaklu Młodzież ’44 - pamiętamy! są podobnego zdania. Dzięki współpracy pana Jarosława Olejnika, prowadzącego w I Liceum Ogólnokształcącym im. Wojciecha Kętrzyńskiego koło teatralne RAMPA oraz pana Piotra Frąckiewicza, instruktora Kętrzyńskiego Teatru Czarno-Białej Strefy Tańca w Kętrzyńskim Centrum Kultury, powstało dzieło niezwykłe, jakiego do tej pory w Kętrzynie nie było. Spektakl, który połączył różne formy przekazu artystycznego: klasyczny teatr, nowoczesny taniec, dynamiczny breakdance, filmowe klipy, a nawet specjalnie wykonany na potrzeby przedstawienia mural. Całość okraszona została wspaniałą scenografią, grą świateł, niesamowitą choreografią i dźwiękiem, piosenkami, a przede wszystkim doskonałą grą aktorską. Dodatkowo trzeba zaznaczyć, że sam scenariusz spektaklu został stworzony przez kętrzyńską młodzież.

Dwugodzinne widowisko przedstawia historię grupki warszawskich przyjaciół z czasów drugiej wojny światowej. Akcja spektaklu toczy się od pierwszego września 1939 roku do ostatnich dni powstania warszawskiego. Początkowo nieświadomi, przekonani o tym, że wojna ich nie dotyczy i toczy się gdzieś obok, bohaterowie przechodzą wewnętrzną przemianę. Chociaż prezentują różne postawy i charaktery, wspólnie stają do „walki” z okupantem. Uczestniczą w tajnych kompletach, organizują akcje małego sabotażu, pomagają Żydom zamkniętym w getcie, wstępują do podziemnej Armii Krajowej, biorą udział w powstaniu. Płacą przy tym najwyższą cenę, cenę własnego życia. Lecz stając w obliczu grożącej im śmierci, zachowują swoje człowieczeństwo. Zawsze pamiętają: o sobie nawzajem, o swoich ideałach, o przyszłym zwycięstwie.  

No właśnie, zawsze pamiętają. I tak chyba można odczytać przesłanie tego spektaklu. Pamięć i tożsamość. Dopóki będziemy pamiętali o naszej historii, poczuciu nierozerwalnej wspólnoty z tymi, którzy byli przed nami i dzięki, którym jesteśmy wolni, nie zatracimy swojej tożsamości. Jakże pięknie wpisuje się to w obchodzoną przez nas w tym roku rocznicę stulecia odzyskania niepodległości przez Polskę.

Dziękuję wam droga młodzieży za ten spektakl. To żywy pomnik, jaki stworzyliście na 100lecie niepodległości. Jesteście wspaniali. Gratuluję panom Jarosławowi i Piotrowi wykonanej pracy, a wam życzę dalszych wspaniałych występów. Na koniec pozwolę sobie wymienić, tych którzy tak celnie udowodnili, że w kętrzyńska młodzież jest wielka:

Scenariusz: Weronika Żołędziowska, Julia Kędzia, Jarosław Olejnik

Reżyseria: Jarosław Olejnik, Piotr Frąckiewicz

Choreografia: Izabela i Piotr Frąckiewicz

Wystąpili:

Weronika Żołędziowska, Kacper Jurczyk, Karol Sosnowski, Damian Suchecki, Zuzanna Wtulich, Sandra Stadnik, Julia Kędzia, Karolina Dymitrowicz, Łukasz Umiński, Maja Rusiecka, Marta Darecka, Piotr Dymitrowicz, Jakub Dziębowski, Maciej Piórkowski, Wiktoria Tonojan, Martyna Borzuchowska, Julia Pierzchanowska, Natalia Pucer, Marysia Lender, Kacper Myślowiec, Tomasz Borowik, Marysia Jakowicz, Oskar Świder, Patryk Masłowski, Izabela Frąckiewicz, Wiktoria Sławecka, Michał Borzuchowski, Paula Pachnik

Widz, który się wzruszył - GreJ

A to kilka recenzji osób, które oglądały spektakl:

Dawno nic mnie tak nie zachwyciło, jak ten spektakl. Przez większość czasu miałam ciarki i łzy w oczach. Wspaniała gra aktorska, genialny taniec i perfekcyjnie dopracowane detale. Stworzyliście coś przepięknego, bardzo wam dziękuję! – Emilka

Spektakl był wyjątkowy, bardzo podobało mi się połączenie teatru z tańcem, każda rola świetnie zagrana, a najlepiej zagrał Maciej Piórkowski, naprawdę bałem się, że umarł – Jacek

Spektakl na miarę profesjonalnego teatru. Róbcie to dalej, bo świetnie wam wychodzi – Basia

Połączenie wspaniałej gry aktorskiej i świetnego tańca było dla mnie czymś niesamowitym. Teraz czekam tylko z niecierpliwością na kolejne występy – Kuba

Bardzo podobał mi się ten spektakl. Dla osoby, która interesuje się historią Polski, było to wielkie doświadczenie. Trudne czasy pokazują prawdziwe więzi, takie jak przyjaźń i miłość, które w tym czasie jest bardzo ważne. Uczymy się żyć na nowo, cieszyć się z małych rzeczy – Andrzej

To był naprawdę niesamowity spektakl, wzruszający i przerażający jednocześnie. Wywołał we mnie wiele emocji. Cała scenografia, choreografia była bardzo przemyślana i na najwyższym poziomie. Spektakl zasługuje na wielkie brawa i uznanie szerokiej publiczności – Weronika

Spektakl był przecudowny, pod każdym względem. Wzruszyłam się już na początku, patrzenie na to jak osoby w naszym wieku musiały bronić swojej wolności uświadamia, że żyjemy w możliwie najlepszych czasach, wzbudza wdzięczność za walkę naszych przodków o to, abyśmy mogli żyć, jako wolni ludzie nie bojąc się, że w każdym momencie może nam zostać odebrana rodzina lub przyjaciele. Jestem dumna z tego, że moi rówieśnicy stworzyli coś tak wspaniałego i wzruszającego – Ula

Świetny, wzruszający, pełen emocji spektakl na miarę prawdziwego teatru. Wielkie gratulacje zarówno dla aktorów, jak i tancerzy. Macie ogromny talent – Iza

Spektakl zaskoczył mnie wysokim poziomem technicznym. Połączenie tańca nowoczesnego i klasycznego teatru wyszło znakomicie i tworzyło fantastyczną całość. Przedstawienie wzruszyło mnie swoją tematyką: kibicowałem bohaterom i przeżywałem wydarzenia razem z nimi. Uważam "Młodzież 44" za jeden z najlepszych spektakli, jakie obejrzałem w życiu i niezapomniane przeżycie. Gratuluję! - Konrad

Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć /może długo się wczytywać/