Szybki dostęp

 

Rekrutacja 2020/2021

REKRUTACJA 2020/2021

 

Zaglądacie czasami na TEDx Talks?

Koniecznie obejrzyjcie ten filmik „What does make us change our actions? Tali Sharot reveals three ingredients to doing what’s good for yourself: https://youtu.be/xp0O2vi8DX4

O czym opowiada Tali Sharot? O motywacji oczywiście. Mówi, że podejście pozytywne jest bardziej skuteczne, a do tego konieczna jest natychmiastowa nagroda i bodźce społeczne (takie jakby zachęty w kontekście społecznym). Fajnie się jej słucha i wszystko, co mówi ma sens, w końcu jest specjalistką w dziedzinie psychologii poznawczej i budowy układu nerwowego, tylko…jak to przełożyć np. na naukę?

Zobaczmy! Podejście negatywne jest mniej więcej takie: „Ucz się, bo dostaniesz złą ocenę, bo dostaniesz szlaban na coś tam, bo rodzice utną dopływ kasy itp.” Generalnie przesłanie zamyka się w stwierdzeniu, że jeśli nie będziesz się uczyć, to wydarzy się coś niefajnego.

Czy da się to zmienić w podejście pozytywne? Pomyślmy… Pewnie super byłoby dostawać 10zł za każde wykonane przez nas zadanie z matematyki, ale obawiam się, że wymagałoby to zmiany w nastawieniu innych osób (rodziców, nauczycieli, systemu), a na to niekoniecznie możemy mieć wpływ. Co zatem sami możemy zrobić?

Sharot podaje przykład z dzieciakiem, który pali. Podejście negatywne: „Nie pal, bo będziesz chory i umrzesz”. Podejście pozytywne: „Jeśli nie będziesz palił, to będziesz lepszy w sporcie.

Jak możecie to zmodyfikować w kontekście nauki szkolnej? Podejście negatywne: „Ucz się, bo dostaniesz jedynkę”. Podejście pozytywne: „Jeśli będę się uczyć, będę mądrzejszy”.

Inne przykłady podejścia pozytywnego, które przychodzą mi do głowy, to: Poprzez robienie zadań rozwijam swoje funkcje poznawcze (czyli to, jak szybko myślę i ile zapamiętuję). Wykonywanie obliczeń rozwija moją pamięć operacyjną. Zapamiętując materiał, zwiększam pojemność swojej pamięci. Wykonując projekt/prezentację, mogę pokazać moje dodatkowe zdolności.

Możecie myśleć, że robiąc zadania albo pracę, dostaniecie się na wymarzone studia albo zdobędziecie upragnioną pracę. No, ale to nie zadziała! Dlaczego? Bo potencjalna nagroda jest zbyt daleko. Potrzebujecie nagrody, która będzie bliżej. Don’t get me wrong – posiadanie planu długofalowego jest super i pomaga podejmować ważne decyzje (nie miotamy się wtedy przy wyborze rozszerzeń czy zajęć dodatkowych). Jednak dla zmiany zachowania należy zapewnić sobie natychmiastową nagrodę. Jak? Ciężko to zrobić. Przydałoby się, żeby przychodziło to z zewnątrz (nauczyciele), ale sami możecie spróbować pracy na mniejszych celach. Zamiast np. nastawienia na nagrodę w postaci dostania się na studia za rok, dwa, trzy lata, spróbujcie nagrody w postaci zrealizowania planu na dzisiaj.

Możecie wypisywać w jednym miejscu rzeczy, które macie do zrobienia i skreślać je, kiedy ta rzecz zostanie wykonana. Zadziała trochę jak tablice motywacyjne, które mamy przygotowują dla małych dzieci (kiedy szkraby widzą, że za pościelenie łóżka dostają buźkę, to potem chcą szybko zrobić coś jeszcze, żeby dostać kolejny znaczek).

Robiliście kiedyś jakiś kurs online albo czytaliście książkę na czytniku? A może obserwowaliście jakikolwiek pasek ładowania? Z automatu lubimy obserwować postęp. A już obserwacja własnego postępu sprawia, że taplamy się w koktajlu z endorfin i dopaminy (o tej mieszance opowiem Wam następnym razem). Zaprojektujcie sobie taką tablicę, na której będziecie widzieć swoje postępy – będzie Wam się bardziej chciało.

No i jeszcze zostaje kontekst społeczny. Wiadomo, że porównywanie się do innych jest „be” i wszyscy jesteśmy wspaniali, jednak, w kontekście motywacji, świadomość, w którym miejscu na skali jesteście sprawia, że chce się bardziej (bo chcemy być lepsi niż średnia). Jak to zrobić? Można np. przyjąć, że wg badań uczniowie, którzy stosują techniki motywacyjne osiągają lepsze wyniki w nauce. Można też uczyć się w grupie i ustalić, że w każdy piątek porównujecie swoją wydajność, np. we 2-3 osoby.

A jeśli to za mało, spójrzcie na ilość osób czytających moje artykuły na stronie szkoły lub Facebooku. Jeśli przyjmiemy, że średnio zagląda do nich 50 osób, to oczywistym:) jest, że czytając ten tekst zdobyłeś/łaś wiedzę tajemną, której nie ma pozostała grupa uczniów. No i masz teraz narzędzia do poprawy swojej efektywności, których oni nie mają:)

Korzystajcie!

Monika Darmofał-Karanowska

Zbliża się kolejna rocznica uchwalenia Konstytucji 3 maja, już 229-ta. Zapamiętamy ją zapewne szczególnie, poprzez wyjątkowość sytuacji, w której wszystkim nam przyjdzie ją świętować – razem, ale osobno. Zapraszam Was do obejrzenia interaktywnej prezentacji, której autorką jest pani Marta Goszczyńska.

/kliknij link/

Zapraszam też do obejrzenia filmu, przygotowanego przez zespół pracowników Zamku Królewskiego.

Trzeci maja w obrazach i literaturze: https://youtu.be/XRYFhktqIPc

Sprawdźcie też swoją wiedzę: https://www.zamek-krolewski.pl/__data/assets/pdf_file/0004/82417/10.-Trzeci-maja-w-obrazach_ponadpodst.pdf

 

Uwaga! Ogłaszamy kolejny konkurs fotograficzny - 4 ujęcia!

Znajdź fajne miejsce i zrób 4 zdjęcia o różnych porach dnia lub w inną pogodę. Ważne, aby kadr był bardzo podobny, a tylko warunki świetlno-pogodowe były inne.

Wyślij je na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Termin: 8 maja 2020

Najlepsze prace zostaną umieszczone na fb szkoły i będzie można na nie głosować (podobnie jak ostatnio).

Zapraszam wszystkich: uczniów, rodziców i nauczycieli.

Przygotowałam dla Was “ściągę” z wiarygodnych i rzetelnych miejsc w Internecie, do których warto zajrzeć i zobaczyć, co ciekawego piszą eksperci na tematy psychologiczne i dotyczące szeroko pojętego samorozwoju. To także lista specjalistów, których cenię i gorąco polecam:

Załączam też spis książek, którymi możecie zająć czas w czasie nadchodzącego długiego weekendu, a przy okazji zadbać trochę o samorozwój, albo rozszerzyć wiedzę na temat tego, jak działa ta niesamowita maszyna, którą jest człowiek. Większość jest dostępna jako audiobooki lub e-booki. Legimi i Empik Go mają 14-dniowy okres próbny.

Moi Drodzy, jutro piątek, koniec tygodnia. Ale dla Was nie jest to zwyczajny koniec, ponieważ kończycie bardzo poważny etap swojej edukacji.

Miało być pożegnanie, uściski, wzruszenie. Sytuacja panująca wokół nie pozwoliła na to. Panująca pandemia zamknęła nas w domach. Nie chcemy, żebyście opuszczali mury tej szkoły tak bez pożegnania, bez wspomnień. Jesteście dla nas zbyt ważni, żeby wypuścić Was ot tak, zwyczajnie. Dlatego, jeśli tylko pojawi się dzień, w którym wrócimy do normalności, zaprosimy Was do naszej dostojnej auli, aby wręczyć „przepustki” do dorosłego życia. Ciężko na nie pracowaliście, a zważywszy, że byliście naznaczonym rocznikiem: druga klasa – strajki, trzecia – koronawirus, to tym bardziej należą się Wam wielkie gratulacje, że daliście radę. Dziś wypływacie z naszego portu, a więc pomyślnych wiatrów i światła wskazującego Wam właściwą drogę niczym latarnia morska w docelowym porcie.

Gdyby kiedyś chciał ktoś Was zniszczyć i zmieszać w natłoku wydarzeń, trwajcie, bo siła ogromna jest w Was. Nawet gdyby zagrzmiały wszystkie pioruny na niebie, i błyski ciemność przecięły, trwajcie. Nawet gdyby Wam kłody siekierą myśli rzucali i gnali na przełaj wartości, trwajcie. Bądźcie niepokonani. Uśmiechajcie się do siebie i ludzi wokoło, głaszczcie delikatnie swoje myśli, selekcjonujcie je uważnie, wybierając tylko te, powodujące ciepło w sercu…, nie płaczcie nad tym, co nie wydarzyło się, lecz cieszcie się z rzeczy spełnionych.

Chcę Wam również zacytować parę słów od nauczycieli:

Drodzy Absolwenci,

wraz  z zakończeniem  roku  otwierają się przed Wami setki drzwi wiodących do obiecującej przyszłości .  Cytując Wisławę Szymborską:

 

Możesz wybierać

gdzie być albo nie być,

przeskoczyć, zboczyć

byle nie przeoczyć.

Więc tędy albo tędy,

chyba że tamtędy,

na wyczucie, przeczucie,

na rozum, na przełaj,

na chybił trafił,

(...)z miejsca na miejsce

do wielu jeszcze otwartych…

 

Z nadzieją wejdziecie do nieznanych pokoi pełnych doznań, wyzwań i wrażeń. Ta perspektywa ma zapach wolności, na wspomnienie której my, belfrowie, możemy się tylko uśmiechnąć do siebie. Jeśli myślicie, że opuszczając mury naszej szkoły, przestaniecie w niej być, to jesteście w błędzie. Pozostają po Was pamiątki w postaci napisów tu i ówdzie, wspomnień, opowieści o… , Waszych błyskotliwych memów o nauczycielach. Zaglądajcie czasami do nas, my zawsze będziemy tu czekać.

Powodzenia życzy dyrekcja oraz nauczyciele I Liceum Ogólnokształcącego im. Wojciecha Kętrzyńskiego w Kętrzynie

ps. Jako dowód na to, że szkoła bez Was to tylko mury i przejmująca cisza, przesyłam Wam zdjęcia „tęskniących” za Wami Waszych sal. Czekajcie na zaproszenie.