Szybki dostęp

 

Rekrutacja 2020/2021

REKRUTACJA 2020/2021


SAMOKSZTAŁCENIE

 

Lektura - słowo, które budzi niechęć wśród uczniów.  Zwykle kojarzona ze zmorą, nudą, wielkim trudem i omijana szerokim łukiem ;)

Dzisiaj klasa 2c udowodniła, że praca z tekstem literackim może być świetną zabawą. Przez trzy tygodnie chętni uczniowie pracowali w grupach nad realizacją zadania, którym było stworzenie gazety na podstawie lektury (w roli lektury „Lalka” Bolesława Prusa).  W tym czasie i samodzielnie redagowali teksty, które związane były z tematyką „Lalki”. Kiedy proponowałam uczniom taką formę pracy, zastanawiałam się, czy ktoś w ogóle podejmie się tego niełatwego zadania. Nie narzucałam im treści artykułów, wskazałam jedynie przykładowe tematy i rubryki. To, co stworzyli, przeszło moje oczekiwania. Różnorodność gatunków (wywiad, felieton, reklama), inwencja twórcza (stworzenie własnej „powieści w odcinkach”), graficzny projekt to po prostu MISTRZOSTWO! Gratuluję Wam!!! Jesteście świetni!

Anna Wachnik

Poniżej jedna z prac autorstwa Kasi Soliwody, Patrycji Łomżyńskiej, Wiktora Szukisa i Jana Szulca!

/galeria w wiadomości/

Ósmoklasisto, w rekrutacji elektronicznej do szkoły ponadpodstawowej będziesz musiał zalogować się na platformie  ketrzyn.edu.com.pl. Zapoznaj się z instrukcją logowania - kliknij w poniższą prezentację.
 

Zauważyliście, że czasami jakby brakuje nam ludzi? Nie mam tu na myśli tęsknoty romantycznej za dziewczyną czy chłopakiem. Chodzi mi o brak wszystkich dookoła. Ludzi codziennych, interakcji z nimi. O czym to świadczy? O tym, że człowiek to zwierzę stadne – jasne. Ale jeśli ten brak jest bardzo duży i robi nam w głowie myśli w stylu: „nic mi już nie zostaje”, jeśli nie ma możliwości spotkać się ze znajomymi – to wtedy warto zastanowić się, dlaczego sami dla siebie jesteśmy tak bardzo niewystarczający? Innymi słowy: dlaczego inni są nam tak bardzo potrzebni, żebyśmy czuli się dobrze?

Przebywanie z innymi podnosi naszą samoocenę – no tak. Ale dlaczego ta samoocena wymaga podnoszenia? Powtarzasz sobie, że powinnaś/powinieneś coś zrobić inaczej? Albo, że nie powinieneś/nie powinnaś robić w ten sposób? Albo, że inni robią coś lepiej niż Ty? Że nie dajesz rady? Że źle wyglądasz – mogłabyś szczuplej. Że inni mają lepsze „coś” (ciało, włosy, mięśnie, poczucie humoru) niż Ty? Dam sobie rękę uciąć, że tak właśnie sobie czasem mówisz. Porównujemy się z innymi – to normalne. Ale jeśli jest to dla nas krzywdzące – to już nie jest dobrze.

No to dlaczego w takim razie tych innych ciągle potrzebujemy? Bo oni mówią nam, że jest ok. Śmieją się z naszych żartów, chwalą nasz wygląd, robimy na nich wrażenie swoją błyskotliwością. Dlaczego to takie fajne? Bo nie wierzymy sami sobie. Nasza własna opinia jest po prostu niewystarczająca.

Mimo, że w ciągu dnia spotykamy się z innymi, to ze sobą samym spędzamy przecież 24h/7. Jaki/Jaka jesteś dla sobie? Czy Twój wewnętrzny głos mówi Ci, że poszło Ci świetnie, że nie wyglądasz wcale gorzej niż ktoś tam, że to, co mówisz jest mądre i ważne, że masz rację, że świetnie sobie poradziłeś/poradziłaś mimo niepewności, że udało ci się, mimo trudności? Czy może tylko Cię dołuje, mówi Ci, że wcale nie jest dobrze, że nie jesteś wystarczająco mądry/mądra, zdolny/zdolna, przystojny/ładna?

No, powiem Wam, że gdybym miała mieć uczepioną siebie taką marudę, która tylko obniża mi samopoczucie, to byłoby mi bardzo ciężko zrobić nawet najmniejszy krok.

Jak to zmienić, skoro przez tyle czasu tkwiliśmy w trybie negatywnej samooceny? Przede wszystkim bądź dla siebie wsparciem; doceniaj to co robisz, nawet, jeśli są to małe rzeczy. Przyjmij, że inni nie są wcale lepsi – są po prostu inni. Pamiętaj, że ludzie różnią się między sobą i to czyni ich wyjątkowymi. Zamiast myśleć: „Ona łatwiej się uczy” albo „On lepiej to robi” przemodeluj te twierdzenia na: „To, że ona ma lepsze oceny, nie znaczy, że łatwiej jej się uczyć niż mnie” albo „On robi to inaczej niż ja”. Porównując się do innych, powstrzymaj się od oceniania; zamiast: „Ona jest ładniejsza” myśl: „Ona ma inną figurę niż ja” albo: „Ona ma inne rysy twarzy niż ja”. Powstrzymaj się też od oceniania siebie. Zamiast tego obserwuj i nazywaj to, co robisz. „Nie potrafiłem zrobić zadania” to nazwanie tego, co się wydarzyło; „Jestem beznadziejny” czy „Nigdy nie nauczę się matmy” – jest już oceną. Pierwsze daje szansę (nauczę się i zrobię., a jak się nie nauczę, to trudno – nie będę miał tego zrobionego), drugi styl myślenia nie daje nam zupełnie nic – tylko wpędza w poczucie winy i beznadziei.

Zastanów się, czy to, co o sobie myślisz jest faktem czy opinią? Fakt jest obiektywny i sprawdzalny – jak prawa fizyki czy doświadczenia chemiczne, ma swoje hasło w Wikipedii i przeczytasz jego definicję w słowniku. Opinia to tylko Twoje wyobrażenie na jakiś temat. Zobacz: „Chce mi się płakać – to głupie” - czy da się to sprawdzić? Co Wikipedia mówi o tym, że chce się komuś płakać? Przeprowadzono jakieś badania, które określają, czy chęć do płaczu jest głupia czy mądra? Nie! Hm… to w takim razie musi to być opinia. „To, że chce mi się płakać nie znaczy, że to głupie” - jak najbardziej logiczne i sprawdzalne zdanie. To, że chce Ci się płakać, oznacza tylko i wyłącznie tyle, że chce Ci się płakać.

Samoocena to nie ma być pastelowy jednorożec. Powinna być realną oceną naszych wad i zalet. Należy budować ją ze świadomością, że mamy też obszary, które wymagają pracy, np.: „Jestem mądrą osobą, ale mam też tendencję do generalizowania i upraszczania”; „Jestem zorganizowana, ale miewam momenty całkowitego chaosu”, „Mam dużą wiedzę, ale brakuje mi często taktu i bystrości towarzyskiej”.

No i teraz finał – co z tym zrobić? Przyjąć! Takim, jakie jest. Nie walczyć. Rozwijać się i doskonalić – tak. Ale nie walczyć. Nie starać się być kimś innym. Polubić siebie razem z wadami (a przynajmniej z tym, co uważacie za wady – bo to akurat jest względne): z wybuchowością, z nieśmiałością, z wrażliwością, z szorstkością obycia, z roztargnieniem.

Zrób listę zalet i wad. Bądź ze sobą szczery/szczera. Co widzisz?

Pozdrawiam Was ciepło!

Monika Darmofał-Karanowska

To już drugi raz, gdy młodzież zaśpiewa dla szpitala! Tym razem udało nam się zebrać młodych wokalistów z całej Polski. Wrocław, Skarżysko Kamienna, Płock, Kostrzyn, Gdańsk i oczywiście nasz Kętrzyn - a to przecież nie wszyscy! Zaśpiewa dla nas aż 19 zdolnych wokalistów, którzy postanowili włączyć się w akcję pomocy dla szpitala. Koncert odbędzie się 2 czerwca, o godzinie 17:00 na platformie YouTube w formie transmisji na żywo. Usłyszymy polskie klasyki (Prońko, Niemen), a także kawałki nam współczesne. Pojawią się wykonania z ukulele, gitarą. Spokojne, żwawe, mocne, delikatne, skrajnie różne, lecz wszystkie stworzone po to, by podnieść was na duchu.

Koncert promuje zbiórkę, która ma na celu wsparcie kętrzyńskiego Szpitala Powiatowego w tym trudnym dla nas wszystkich czasie.

Oby muzyka okazała się lekiem na całe zło. Widzimy się 2 czerwca (wtorek), godzina 17:00. Link do koncertu znajdziecie w opisie facebookowego wydarzenia o nazwie "Koncert charytatywny dla kętrzyńskiego szpitala".

https://www.facebook.com/events/170799537674718/

W związku z zawieszeniem zajęć w szkołach Komitet Organizacyjny Konkursu Kangur Matematyczny podjął decyzję o przeprowadzeniu konkursu zdalnie za pośrednictwem platformy na stronie www.dzwonek.pl.
W tabeli zamieszczone są terminy konkursu próbnego oraz właściwego.
 
Uczniowie (również zapisani maturzyści) powinni zapoznać się z instrukcją poniżej oraz zalogować się na platformie, uzupełnić dane oraz sprawdzić, czy zostali przypisani do odpowiedniej kategorii i godziny konkursu. Login i hasło zostanie przesłane przez dziennik elektroniczny (maturzystów proszę o kontakt mailowy na adres Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.).
 
 
 
Wszelkie pytania proszę kierować do szkolnego koordynatora konkursu p. M. Żołędziowskiej.