Szybki dostęp

 

Przedmioty używane przez nas każdego dnia nie muszą lądować na śmietniku, gdy się nam znudzą, zniszczą, czy wyjdą z mody. Jeśli tylko trochę pomyślimy, dokonamy kilku przeróbek, mogą otrzymać drugie życie i znów stać się użyteczne.

Uczniowie klas pierwszych na lekcjach plastyki i wiedzy o kulturze ze starych, zniszczonych i niepotrzebnych nikomu bluzek, koszulek i spodni stworzyli nowe, autorskie konfekcje. Inspiracją do powstania tych „małych dzieł sztuki”, była wiedza dotycząca recyklingu zdobyta na lekcjach i chęć przywrócenia starej odzieży do ponownej użyteczności. By uzyskały ostateczny kształt trzeba było się napracować: stworzyć projekt, zgromadzić farby, mozolnie wykonać detale. Efekt możecie podziwiać na przygotowanej w holu szkoły wystawie. Mamy nadzieję, że podsunęliśmy wam pomysł na nowe życie dla waszych starych ubrań.

M. Fiedorowicz

Stypendium Prezesa Rady Ministrów przyznawane jest uczniom, którzy w danym roku szkolnym uzyskali najwyższą średnią ocen w szkole oraz wykazują szczególne uzdolnienia w co najmniej jednej dziedzinie wiedzy. Każda szkoła może zaproponować jednego kandydata. W roku szkolnym 2019/2020 stypendium Prezesa Rady Ministrów otrzymał Wiktor Szukis, uczeń klasy II c.

Dnia 20 listopada w Urzędzie Wojewódzkim w Olsztynie odbyła się uroczysta gala wręczenia stypendiów, na którą przybyło 157 nagrodzonych uczniów. Młodzież powitał wicewojewoda Sławomir Sadowski: „To są stypendia premiera dla najlepszych uczniów naszego województwa. Nauka jest ich pasją. Myślę, że można powiedzieć, że jest to elita naszych uczniów z regionu.” Wśród gości znalazł się także kurator Krzysztof Marek Nowacki, którego słowa rozpoczynające galę w dokładny sposób oddają jej charakter: „To jest sukces wielu. To młodzież obdarzona talentami, ale talent bez pracowitości, to za mało. Niektórzy mówią, że talent to tylko 1 % sukcesu, pozostałe 99 % to właśnie pracowitość. Tego sukcesu nie byłoby też bez mistrzów, czyli nauczycieli. Czasami mówi się, że młody człowiek jest diamentem, ale nauczyciel potrafi nadać mu szlif brylantowy. I oczywiście niebagatelny wpływ na ten sukces ma też dom rodzinny.” Zanim rozpoczęto wręczanie dyplomów, uczniowie mieli okazję wysłuchać piosenki w wykonaniu chóru jednego z olsztyńskich liceów. Warto nadmienić, że część artystyczna gali została zaprezentowana przez uczniów, którzy także otrzymali stypendium. W połowie uroczystości ogłoszono przerwę, w czasie której zaproszeni goście usłyszeli grę na skrzypcach, recytację wiersza, a także pokaz krasomówczy. Na zakończenie natomiast przedstawiono taniec latynoamerykański. Zanim jednak pożegnano uczniów, wyczytano 11 spośród nich, którzy oprócz wysokich osiągnięć, uzyskali najwyższą możliwą średnią ocen: 6,0. Wśród nich był także Wiktor. Wyczytanych nagrodzono radosnymi i pełnymi podziwu oklaskami.

 W ten uroczysty i trochę niespodziewany sposób zakończono tegoroczną galę rozdania dyplomów stypendystom Prezesa Rady Ministrów. Wiktorowi gratulujemy oraz życzymy dalszych sukcesów.

Dnia 29 listopada br. w naszej szkole obchodziliśmy andrzejki. W tym roku za ich przygotowanie była odpowiedzialna klasa 1a. Pierwszym zadaniem, z którym musiały zmierzyć się mat-fizy było udekorowanie klasy. Pod okiem przewodniczącej szkoły sala nr 1 zamieniła się w magiczny pokój wróżb w którym od godziny 9:00 można było usłyszeć przepowiednie o naszej przyszłości. Wróżki i wróżbici, czyli uczniowie 1a przygotowali wróżby z kartami, woskiem, sercami, kubeczkami czy kolorowymi kartkami oraz kwiatami. Jednak największym zainteresowaniem cieszyły się losy przygotowane przez nauczycieli, w których można było wylosować np. torbę słodyczy od Księdza czy dodatkową szóstkę z wuefu. 120 losów zniknęło w kilka minut! Musimy powtórzyć to za rok:)

Kalina Sałyk

Przed tegorocznymi maturzystami wkrótce moment odpowiedzi na ważne pytania. Czy studiować? Jaką uczelnię wybrać? Jakie miasto? Jaki kierunek studiów? Odpowiedzi szukają wśród rodziny, znajomych, nauczycieli, doradców zawodowych, podczas dni otwartych poszczególnych uczelni wreszcie w internecie. Również uczelnie, zdając sobie sprawę z pytań i wątpliwości, jakie mają uczniowie klas trzecich, same szukają swoich przyszłych studentów przyjeżdżając z ofertą do szkół średnich. W ostatni piątek w naszej szkole gościli przedstawiciele poznańskich uczelni: Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego, Uniwersytetu Przyrodniczego, Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, Uczelni Techniczno-Handlowej im. H. Chodkowskiej i Politechniki Poznańskiej. W czasie spotkania w auli goście z Poznania zaprezentowali wszystkie wymienione uczelnie, przedstawili zasady rekrutacji, wskazali moce strony poznańskich szkół wyższych. Nie zabrakło również informacji o samym Poznaniu, jako mieście bardzo sprzyjającym studentom. Każdy mógł zaopatrzyć się w ulotki poznańskich uczelni, uzyskać odpowiedzi na szczegółowe pytania, dowiedzieć się o warunkach studiowania w stolicy wielkopolski. Może część naszych maturzystów zdecyduje się na Poznań? Przyszłość pokaże.

szkolny doradca zawodowy

Scena jest pusta. Jedynie światło punktowe rozświetla twarz Jakuba - brudnego, zmęczonego i zapuszczonego mężczyzny, który właśnie próbuje się powiesić. Rudera, była gwiazda teatru i on, alkohol, który bezpowrotnie zmienia rzeczywistość.

Jakub nie może dojść do porozumienia ze swoim życiem. Po kilkunastu odwykach dochodzi do wniosku, że jeśli nie jest w stanie sam poradzić sobie z problemem, to tym bardziej nie rozwiąże go nikt z zewnątrz. W sposób zabawny i lekko zawadiacki opowiada o tym, jak się rozstał z "kobietą jego picia", żoną i wielką miłością. Gorzko mówi o synu, którego dzieciństwo przeoczył w pogoni za kolejnym trunkiem. Jeszcze więcej rozważa o sztuce aktorstwa, nie tracąc go ani na moment. Praca będąca niegdyś pasją alkoholika, zakończyła się brawurowo, z której, jak twierdzi, odszedł za "nieporozumieniem stron". Słowem, stracił to, na co pracował przez całe życie na rzecz jednego priorytetu: alkoholu.

Monodram „Ta cisza to ja” autorstwa Jana Jakuba Należytego jest poruszającą opowieścią o trzech nałogach – nałogu alkoholowym, o nałogu aktorstwa i o nałogu miłości. O tym, że dwa pierwsze nałogi dotyczą tylko niektórych, a ten trzeci dotyka każdego. To również opowieść o świecie, który się rozpadł, o czasie, który minął, o śmierci, którą aktor alkoholik obraził, o życiu którego nie znosi. O tym, że kochał i był kochany. To sztuka trudna, wymagająca skupienia i empatii.

W roli aktora, który stoczył się na samo dno, 21 listopada 2019r. w Kętrzyńskim Centrum Kultury wystąpił znakomity aktor Jacek Kawalec. W roli publiczności – młodzież z kętrzyńskich szkół ponadgimnazjalnych, w tym uczniowie klas: Id SP i IIa G.