W czasie izolacji społecznej ważne jest pamiętanie o wszystkich. Gdy widzicie, że ktoś jest mało aktywny w grupie – zagadnijcie go w osobnej wiadomości. Sprawdźcie, co słychać u kolegów/koleżanek z klasy, z którymi na co dzień nie utrzymujecie bliskich kontaktów. Zadbajcie o siebie nawzajem. Zwłaszcza osoby o ekstrawertycznym usposobieniu, które mają teraz duży deficyt interakcji społecznych – możecie pisać do osób, z którymi normalnie mało lub wcale nie gadacie. Zajmiecie czymś czas, a znajomych włączycie w większą całość. Nikt przecież nie lubi być pomijany. Kiedy w szkole z czymś sobie nie radzimy i nagle ktoś oferuje nam pomoc – robi się miło. Teraz, w czasie izolacji nie widać, że coś sprawia Wam trudność.

Proście o pomoc! Kolegów, koleżanki, nauczycieli. Komunikujcie trudności. To, że jesteście odizolowani nie znaczy, że jesteście zostawieni sami sobie z zadaniami szkolnymi. Jeśli komunikaty nauczycieli są nieprecyzyjne – powiedzcie o tym, dopytajcie. Jeśli zadanie jest trudne – rozwiążcie je wspólnie z kimś.

To zapewni Wam pomoc, która pojawiała się do tej pory spontanicznie.

Najtrudniejsze w izolacji jest odosobnienie poznawcze, czyli niemożność zrobienia burzy mózgów. Praca w grupie powoduje wymianę poglądów na bieżąco. Wspólne rozwiązywanie problemów to więcej pomysłów, a tym samym większe szanse na innowacyjność i kreatywność. Czy można to zrobić online? Można.

Rozwiązujcie wspólnie zadania. Łączcie się w kilka osób podczas pracy, ale także by po prostu ze sobą pogadać. Róbcie to przez komunikatory – Skype, Messenger, Whatsapp – cokolwiek. Będziecie się wtedy widzieć. Będzie mniej niedopowiedzeń. Komunikacja niewerbalna jest ważną funkcją relacji. Jeśli tylko możecie – patrzcie na siebie, na swoje reakcje, mimikę, gesty.

Trochę te nasze relacje będą musiały się zmienić. Ale przy odrobinie wysiłku i przy dobrodziejstwach technologicznych uda się tę komunikację utrzymać :)

Stay tuned!

Monika Darmofał-Karanowska